چاپ شرح حال و تصویر مقبره شمس تبريزي در پشت جلد كتاب فارسي اول راهنمايي

به گزارش خبرگزاري فارس، شرح حال شمس تبريزي و مقبره وي، در پشت جلد كتاب فارسي اول راهنمايي سال تحصيلي 87 ـ 88 چاپ شد.
معاون پژوهشي وزير آموزش و پرورش و رييس سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي آموزشي گفت:
چندي پيش محي‌الدين بهرام محمديان معاون پژوهشي وزير آموزش و پرورش و رئيس سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي آموزشي با اعلام اين خبر، احيا و حفظ مفاخر گران‌قدر ايران، به دستور وزير آموزش و پرورش را هدف اين كار ذكر كرد.
در سال‌هاي قبل نيز كتب آموزشي با موضوع «مولوي و مفاخر ديگر» چاپ شده بود. اما باتوجه به نام‌گذاري سال 2007 ميلادي از سوي يونسكو به مولانا، و همچنين افزايش علاقمندي‌هاي داخلي و خارجي به شخصيت وي، طبيعتا توجه‌ها به‌سوي مراد او، شمس تبريزي نيز فزوني گرفت.
امسال حدود يك ميليون و 200 هزار جلد كتاب فارسي اول راهنمايي كه پشت جلد آن تصوير مقبره شمس تبريزي به همراه توضيحاتي درباره زندگي شمس تبريزي و آشنايي وي با شاگردش مولوي است، در دسترس دانش‌آموزان قرار مي‌گيرد.
اين توضيح پشت جلد در كتاب‌هاي درسي را احمد جلالي رئيس كتابخانه مجلس شوراي اسلامي و رئيس بنياد شمس تبريزي نوشته است كه نسخه‌اي از اين يادداشت را در اختيار خبرگزاري فارس قرار داد.
شرح حال شمس تبريزي كه در پشت جلد كتاب فارسي اول راهنمايي سال تحصيلي 87 ـ 88 منتشر شده است، به شرح زير است:
«شمس‌الدين محمد بن علي بن ملك داد تبريزي، از عارفان و ‌آزادگان قرن هفتم هجري، در تبريز به دنيا آمد. او در سال 624 هجري قمري با عارف و متفكر و شاعر بزرگ ايران، مولانا جلال‌الدين محمد بلخي در قونيه ملاقات كرد. شخصيت نيرومند و نفس گرم او احوال مولانا را دگرگون ساخت.مريدان مولانا تغيير احوال و رابطه خاص او را با شمس تحمل نكردند و به آزار او پرداختند. به همين دليل شمس پس از شانزده ماه، بي‌خبر قونيه را ترك كرد. مولانا فرزند خود را به دنبال او فرستاد و شمس در سال 644 به قونيه بازگشت اما باز هم آزارها نسبت به او ادامه يافت تا آن‌كه در سال 645 بي‌آن‌كه كسي آگاه شود قونيه را براي هميشه ترك گفت. مولانا براي يافتن او كوشش بسيار كرد اما ديگر هرگز او را نديد. كتاب مقالات شمس تبريزي در دهه‌هاي اخير از روي نسخه خطي آن تصحيح و چاپ شده است. ديوان كبير شمس تبريزي در واقع غزل‌هاي مولاناست كه او به دليل شيفتگي‌اش به شمس به نام او سروده است.
قديمي‌ترين كتابي كه از وجود آرامگاه شمس تبريزي در خوي حكايت مي‌كند «مجمل فصيحي» است كه در سال 845 هجري قمري تأليف شده است. اين كتاب منبع معتبري است و مؤلف آن، فصيحي هروي، براي تأليف كتاب خود از منابع كهن آن زمان بهره برده است. پس از اين كتاب، در منابع ديگر نيز از وجود مدفن شمس در خوي ياد و به شخصيت‌هاي تاريخي كه به زيارت آن آرامگاه رفته‌اند، اشاره شده است.
در محل اين آرامگاه در خوي مناره‌اي قديمي وجود دارد كه به نام منار شمس معروف است و مورخان بناي آن را به شاه اسماعيل صفوي نسبت مي‌دهند. بنا بر نقل متون كهن در اين محل، سه مناره وجود داشته كه دوتاي آنها از ميان رفته و فقط يكي باقي مانده است كه عكس آن را در بالا مشاهده مي‌كنيد.»

 منبع:خبرگزاری فارس