![]() |
![]() |
|
|
در چشم تو شعری پر از ایهام مانده یک داستان کهنه ی بی نام مانده در قلب من یک گور سرد دسته جمعی از آرزوهای دل ناکام مانده پاهای من سست است و می لرزد دل من هرچند تا دیدار تو یک گام مانده با لحن لرزان می زنم فریاد:صیاد! این آهوی دلسوخته در دام مانده پیدا نخواهد شد طلوع صبح ، آری آن سو تر از این شب که بی فرجام مانده این سوی تر یک آشنا در کنج سلول چشم انتظار ساعت اعدام مانده ای کاش چشمت آخر این قصه می شد این داستان کهنه ی بی نام مانده
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 23 تیر1387ساعت توسط سیدمهران موسوی |
|
|
مادرم، سلطان قلبم ، اي برکت افزاي زندگيم ! (متن کامل) واژه ی بانو در زبان ایران کهن به شکل «رتیا باگیانو» (پرتو الهی/نور خداوندی) بوده است . این ترکیب و مفهوم زیبا ، خود بیانگر والایی مقام زنان به ویژه در ایران باستان است . نوشتن و سخن گفتن در این باره مجالی بیش از این می طلبد تا بتوان از هر دری سخنی گفت و هر باغی گلی چید تا حق مطلب ادا گردد . به مناسبت این روزهای فرخنده نوشتاری از آقای محمدرضا شکراللهی تقدیم شما بزرگواران می دارم . . . بویژه که در روزهای اخیر ، پایان نامه کارشناسی ارشد ایشان به عنوان اثر برگزیده دانشجویی کشور انتخاب شده است . برای خواندن تمامی نوشته ، متن کامل را کلیک کنید .
|
|||
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 4 تیر1387ساعت توسط سیدمهران موسوی |
|
|||
|
خجسته زادروز اسوه زن امروز ، یاس پیامبر و دردانه آفرینش حضرت فاطمه زهرا روز بزرگداشت مقام مادر و آغاز هفته زن را به همه ایرانیان به ویژه مادران و بانوان این مرز و بوم شادباش می گوئیم . |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 4 تیر1387ساعت توسط سیدمهران موسوی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
روی یک بـرگ سفیـد نقــش دار
می نویسم حرفهایی بی شمار مثنـوی ها و غـرل هایی قشنگ تا بمانــد یـادگــــاری مانـدگـــــار مهران - 7/12/1361 |
|
RSS
|