سلام. این روزهای خجسته را شادباش می گم، به قول حضرت شمس: ایام را از شما مبارک باد...دو کار پیشکش و البته اقرار می کنم اولی کوششی و دومی جوششی ست. امیدوارم دوستان با درنگ هر دو کار را بخونن و بنده را با نظراتشون سرافراز کنن.شرمنده محبت همه دوستان هستم.
۱.میلاد جعفر آمد و میلاد ختم المرسلین
آن یک رئیس مذهب و این رحمت للعالمین
سرچشمه های معرفت،صاحب کمال و معرفت
در علم و حلم و مرحمت آیینه ی اهل یقین
ای احمد و محمود تو، کان صفا و جود تو
پیغمبر موعود تو بر جمله ی اهل زمین
تاج سر خلقت تویی، معلولی و علت تویی
هم خاتم خوبان و هم بر خاتم عالم نگین
موسی کلیم اله تویی، عیسای روح اله تویی
احمد حبیب اله تویی در روضه خلد برین
ای آبروی اهل دل، پیوسته با حق متصل
ای از تو ما را آب و گل، دستم بگیر ای بی قرین
گر آشنا شعری سرود از لطف و احسان تو بود
بر پیشگاه تو درود و خاندن طاهرین
*****
۲.دمی که پرده شب روی روز می پوشید در آن زمان که جهالت زخلق می جوشید
خدای قوم عرب چوب و سنگها شده بود بشر ز ساغر غفلت شراب می نوشید
اراده کرد توانای مهربان غفور که شمس معرفت از کوه نور کرد ظهور
شراب معرفت از باده طهورش ریخت به کام خلق چشاند از زلال ساغر نور
اگرچه از سر بامش به سنگ کین راندند اگرچه شاعر و مجنون و ساحرش خواندند
اگرچه بی خردانی چنان ابوسفیان ز درک رحمت بی حد حضرتش ماندند
جمال رحمت و انسانیت هویدا شد گل محبت و مهر و وفا شکوفا شد
رسول حق ز بزرگی و حق و تقوا گفت که بند بردگی و ذلت و ستم وا شد
بلی، رسالت خود را نبی به پایان برد و تا همان دم آخر غم بشر می خورد
خدا! به حق رسول عزیز خویش بریز به کام تلخ جهانی ز جام احمد درد
تن نحیف بشر را به دست خود بنواز که باز خلق جهان را به خاتم است نیاز
به گوش خسته و سنگین مردمان جهان رسان ز رحمت خود بانگ آشنای حجاز
بهمن ۱۳۹۰
